Dag 9

🌹 Eindstreep in zicht🌹

7:00 uur stond ik al op mijn beentjes met de rugzak weer op mijn rug. Voet ingezwachteld en op naar de finish. Natuurlijk met een dubbel gevoel.
Verbinden met de natuur geeft zo’n enorm geluk, ik kan wel blijven lopen. Maar ja, iets met iemand missen (lieverd ik ben er bijna 😘), werken en fysieke rust… 🤣🤣🤣

De route gaat over lange paden op de dijk. Als er een afslag voor en struintocht is, doe ik die maar niet. Helaas, want dat asfalt verveelt wel wat.
De andere kant is dat ik wel mooie vergezichten heb met prachtige wolken en een heerlijk fris briesje.

De nodige picknicktafels heb ik gelukkig onderweg, want mijn voet/enkel wil echt niet. Het is overbelast en ik moet echt vaak rusten.

Bij het Dijkmagazijn haal ik mijn ringetje op. Ik verbind me voet opnieuw en doe een korte broek aan. Pfffff het wordt al aardig warm.
Het boterhammetje met ei gaat er goed in en dan komt de eigenaresse van het restaurant. We hebben een prachtig gesprek onder het genot van een kopje koffie. Aangesterkt ga ik verder. Dankbaar voor het precies mooie moment.

Ik blijf op de dijk lopen en kom eindelijk het bord Nijmegen tegen. Dat je daar zo blij van kan worden 🤣🤣.

Ik slinger nog wat af en moet een brug op. Gelukkig is er een lift want traplopen gaat niet zo best. Al snel moet ik zitten om mijn voet rust te geven. Halverwege de brug moet ik met een trap weer van de brug af en al strompelend en leunend op de reling kom ik beneden. Van ver zie ik de St. Stevenskerk al liggen. Nog maar 2km…. kom op.

Dat waren wel de langste 2km ooit. Nog een andere brug over en dan kan ik echt niet meer! Nog 1km maar mijn voet doet zo zeer. Dus maar weer zitten. Tegelijkertijd komt er een oud mannetje op de fiets bij me zitten. Ook nu hebben we een prachtig gesprek. 57 jaar getrouwd was hij, maar zijn vrouw is overleden. Vlak daarna zijn hond maar hij heeft gelukkig 2 schatten van kinderen 🙏

Na drie kwartier rust moet ik het nu wel halen !

Al strompelend kom ik Nijmegen in. Wat een drukte. Wat een mensen. En dan, ja hoor , linksaf en sta ik voor de Stevenskerk 🙏🙏🙏

Mijn ringetje van Nijmegen krijg ik en een officiële handtekening in mijn boekje.
YES, i did it!!🥳🥳

Een korte fotoshoot bij het symbool van de Walk of Wisdom en dan nog 2 minuten naar het terras. Voet omhoog en lekker eten.
Over een uurtje is mijn lieve Robbert er. Gelukkig kan ik hem na 9 dagen weer vasthouden 🙏

Dankwoord
Bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn verhaal over de Walk of Wisdom te lezen. Het betekent veel voor me dat ik dit met je kon delen, en ik hoop dat het je heeft geïnspireerd. Mocht je zelf ooit de stap willen zetten om een soortgelijke reis te maken, weet dat je altijd contact met mij kan opnemen.

Met warmte en dankbaarheid,

Lydia Rijkelijkhuizen 🙏💖