🌹 Rommelige start 🌹
Wow, de ochtend begint weer helemaal anders dan verwacht 😅
Na het heerlijke ontbijt ga ik weer op pad. Vanuit de overnachting loop ik al gelijk verkeerd. Ik lach erom en ga de goede richting in.
In mijn gedachten ben ik zoekend, dat het misschien wel anders moet. Er vallen weinig kwartjes, ben druk met de route, geniet, maar wat is er te leren? Daar gaat de tocht toch om?
🤣🤣 had ik nooit af moeten vragen 🤣🤣


Dus binnen het uur ben ik 4 keer verkeerd gelopen. De paadjes naar beneden zijn ook zoooooo fijn. Helaas, rechtsomkeert weer omhoog klimmen.
Dan besef ik me dat ik volledig mag vertrouwen op het Universum 🙏
Maar dan ook volledig !!!


Ik maak een besluit….. ik zie wel, alles komt toch goed, ook vandaag ❤️ 🤣🤣🤣
Ben ik weer… Hebben jullie me even gemist? Ik jullie wel. Door de videos die ik onderweg maak, ging de batterij van mijn telefoon een stuk sneller leeg.
Kom ik einde deze dag natuurlijk op een camping zonder stroom! Nou dat lees je verderop wel hoe dat afliep 🙃
Pfffff mijn benen voelen moe. Ik moet er echt weer even inkomen. Maar na wat klimmetjes en prachtige uitzichten gaat het weer als vanouds.
Lekker fris windje, hele dag zon, dus echt goed wandel weer 👍.
Over de stille en prachtige Heumense Schans en de Mulderskop loop ik richting het zweefvliegveld. Er groet een “Theo” mij en samen lopen we even op. Bij een café moet ik het vogelringetje halen en hij ging precies koffie drinken…. of ik even mee doe?
Nou daar zeg ik geen nee tegen 🌞😀
We zeggen even later weer gedag en ik vervolg mijn route door de lange bomen lanen.
Mijn schoenen zijn al een paar dagen nat en van binnen wordt het er niet droger op. Ik kan je zeggen, dat is niet zo best voor je voeten….


Ja dus natte schoenen….
Tot nu toe was de wandeling echt zooooooo mooi. Dwars over en door alle natuurlandschappen 🍀. Maar dan kom ik ineens in Malden uit. Druk verkeer geeft veel onrust na dagen rust en stilte.
Genieten is even over maar hierdoor voel ik ook een blaar die opkomt. Sokken wisselen, want natte sokken geeft blaren.
Honderden bankjes zijn er onderweg, maar precies nu natuurlijk niet. Ik moet even zitten. Ik voel me op en dan is een bankje fijner dan op de grond. Iets met zware rugzak en lichte pijn in je rug 🤔😅
Kom ik langs een soort Intratuin 🥳🥳
Ja hoor, ik mag van de medewerker in een van de stoelen zitten die bij de ingang staan. Super lief 🙏
Dus schoenen en sokken uit, zooltjes drogen en brood smeren en gewoon wat langer rusten. Ik plak een blaren pleister, doe wandelwol op mijn kleine teen en voel dat ik wel weer door kan 💪
Het laatste uur is zwaar. De kilometers hakken er flink in…..


Zwaar, misschien zit het tussen mijn oren. Dus…. zingen, positief denken en stapje voor stapje vervolg ik mijn tocht.
Ik wandel over de Hatertsche vennen. Jeetje, wat een prachtige gebied ❤️. Al dat water, dikke bomen en struiken, vogeltjes en eenden 🙏 en ik mag er door middel van een smal paadje doorheen lopen. Genieten met een onderliggende zweem van “was ik er maar”….
Na een zware lange tocht van 22,2 km kom ik dan toch op het scouting terrein aan van St. Walrick. Languit plof ik neer bij het Roos veldje. Trek snel mijn schoenen en sokken uit, spring in mijn korte broek met hemdje en lig eerst een tijd languit in het gras (op een handdoek hoor 🙃).
Ik kom bij, liggend in de zon, schoenen drogend en overdenkend wat voor lange uitdagende dag dit was.
Ik zet de tent op en loop wat rond. Uiteindelijk pak ik mijn boek en lees wat uurtjes weg.
Maar dan komt het….. Telefoon 15% leeg! EN er is geen water! Dat is pas vervelend. Wel tappunten zien, maar geen water erop hebben. Ik heb nog net genoeg water voor het avondeten, maar drinken is er tot morgen dan dus niet meer bij…… het is niet anders.
De stroom? Ik heb gelukkig een lader bij me. Een lader die oplaad dmv zon. Komt dat voor vandaag echt fantastisch uit 🥳. Tot 20:00 uur had ik volle zon dus mijn telefoon was opgeladen tot 50%. Vannacht de rest als ik slaap.
Op naar dag 5…
